insanın kendinden gitgide uzaklaşması ve yolun belirsizliğinde duraklayıp farkına varması mıdır, hayat? kalbimde öyle farklı his yaratıyor ki bu durum kendimde yabancılaşmak ne için vardım unutmak, masum isteklerimi,amaçlarımı yitirmek..hayatın içinde kaybolmak kadar klişe değil ki bu veya çözümü herkesin dilinde de değil..hissedilen duygular yalnızca bende saklıydı ve ben zamanla unutup uzaklaşıyorsam tekrar nasıl geri getirebilirim.. durduğum yerde tavana bakıp sorgulayarak ulaşabilir miydim ki? harekete geçmek içinse mentalim yetmiyor. sıkışıp kaldım,belirsizliğin ortasında..
neden içimdeki sıkıntıyı anlatmak istediğimde buna yeltendiğimde önüme engel çıkar önceden anlayamıyordum..kendimi anlatıp biraz olsun rahatlamak istiyordum çünkü bir an önce hafiflemek istiyordum.Zamanla anladım ki ruhumun hafiflemesi için herhangi birine değil sadece kendime ihtiyacım vardı anlatmak mı istiyorum yazabilirdim sesimi duymak mı istiyordum kendime duyurabilirdim..yüklerimden kurtulabilirdim.Nasıl başaracağımı anladım anlamasına da anlatmayı isteyip anlatamadığım anlar hep içimde buruk kaldı,kalacak.Bunun çözümünü ne zaman bulurum bilemiyorum hayat yolunda ilerleyip görücez..kendime şans diliyorum hayatın dengesinde savrulmadan (gerekirse de savruluruz o ayrı) yolumu çizebileyimm..
beni bırak takıntılarım var insanlara yönelttiğim anlamsız sorular..beni terk et valla sorun olmaz hoşlanırım yalnızlıktan..bende bi problem var.
her yeni güne sanki yüzümde maske varmışçasına uyanıyorum hayatımdaki gerçekleri bi kenara bırakıp devam ediyorum ve bazen ruh kendini hatırlattığında gerçek zaman diliminde saniye sürerken benim için dakikalar boyu evet gün devam ediyo düşüncesine geçiyorum.
Eğer faydalar kötü niyetle iyi bir insandan gizlenirse,o kişi bunu kabul etmeyecek ve uzaklaşacaktır.Faydayı engelleyebilir ve zarar verenler her işte başarısızlığı hızlandırır.