Okan
@0k4n
Halîfe, İmâm’ın fetvâ vermesini yasaklamıştı. Oğlu Hammâd [v.738], İmâm yalnız iken bazı mes’eleleri kendisine sordu. İmâm cevâb vermedi. Hammâd: “Sen hiç kimsenin görmediği bir yerdesin, kimden korkar-sın?” diye sordu. İmâm: “Halîfe bana fetvâ veriyor mu-sun diye sorduğunda inkâr edip yalan söylemek gerek-tiği için korkuyorum” dedi.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Hâricîler Kûfe’ye girdikleri zaman her günah işleyeni kâfir ve bunları tekfir etmeyenlere de kâfirdir diyorlardı. Hâricîler, Hazret-i İmâm-ı A‘zam’ı Kûfe halkının şey-hidir diye yakaladılar. Hazret-i İmâm’a “Küfürden töv-be et” dediler. İmâm da: “Her türlü küfürden tövbe ediyorum” dedi. Hâricîler: “Sizin küfrünüzden tövbe ediyorum demek istiyorsun” dediler. İmâm-ı A‘zam radıyallâhu anhe yine tövbe etmesi için baskı yaptılar. İmâm da onlara: “Benim murâdımın bu olduğunu bili-yor musunuz, yoksa tahmîn mi ediyorsunuz?” diye sor-du. Hâricîler: “Tahmîn ediyoruz” diye cevâb verdiler. İmâm: “Zannın çoğu günahtır. Günah ise sizin na-zarınızda küfürdür. Öyleyse küfürden tövbe edin” dedi. Hâricîler: “Sen de küfründen tövbe et” dediler. İmâm yine: “Her türlü küfürden ben tövbe ediyorum” dedi. İmâm’a karşı gelen düşmanlar: İmâm iki kere küfürden tövbe etti dediler ve bu sözü hîle aracı yapıp gerçekten saptırarak halka yaydılar.
Birisi İmâm’a, bir kısmı gümüşten olan kâseden su içmek câiz midir, diye sordu. İmâm, câizdir, dedi. O kişi, bir misal göster, de-di. İmâm, biri su içse ve elinde gümüş yüzüğü olsa câiz olur mu, dedi. O kişi câizdir, dedi. İmâm ise bu da onun gibidir, dedi. Bunun üzerine Osman, hiç bundan hazırcevâb birini görmedim, dedi.
Bir adam hazrete gelip: "ben, hanımım benimle konuşuncaya kadar onunla konuşmayacağıma yemin ettim. sonra o da ben önce konuşmadıkça benimle konuşmayacağına yemin etti. ne yapalım?" diye sordu.
Hazret, "beis yok, onunla konuşabilirsin. yemininizi bozmuş olmazsınız" dedi.
Süfyân-ı sevri hazret bunu duyunca, "bu hükme nasıl vardınız?" diye sordu. ebu hanife şöyle cevapladı: "madem ki kocanın yemininden sonra karısı -yemin cümlesiyle de olsa- kocasıyla konuşmuştur, böylelikle kocanın yemini yerini bulmuş olur. bundan sonra kocası konuşunca hanımının da yemini yerini bulacağından bir şey lazım gelmez."
Hacamatçı, Hazret-i İmâm’ın sakalından alıyordu. İmâm, beyaz al, dedi. Hacamatçı, almam; çünkü beyaz artar, dedi. İmâm, almakla artıyorsa o zaman siyahı al ki artsın, dedi. Bu hikâye Şerîk’e ulaştığında Şerîk [v.697], Ebû Hanîfe kıyası bıraksaydı hacamatçıyla bırakırdı, dedi.