Nasri
@0nasri
Nasip
20 Kasım
1375 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Hayatına dokunup iz bırakanları yazmak için Kars'a giden ana karakterimiz Bünyamin'in ,burada başına geleceklerden habersiz tanıştığı yaşlı bir nineden sonra hayatın değişmesini , farklı bir diyara evrilmesini görüyoruz.Hint diyarından İstanbul'a uzanan Gülbadem ve papağanı Zencefil'in fantastik öyküsü adı çok fazla duyulmamış yazarımız ve kitabını beklenenin üstünde kılıyor.İçinde geçen betimlemeler , metaforlar sayfalardan lezzet almamızı da sağlamış.Osmanlı zamanında geçmesi usta yazarların eserlerinde aldığımız havayı veriyor.Hiç bilmediğim bu yazardan böyle unutamayacağım bir eser çıkmasını ve ikiyüz sayfasını bir günde okuyacağım aklıma gelmezdi.Her gönül ayrı sever ama aşk birdir.Belki bir gönül denizinde bu kitap hakkında bir sevdaya yelken açılabilir.Bize kitap sevdirenlere selam olsun.
Yaşamak mı ? Yaşamamak kı ? Yoksa yaşarken ölmek mi ? Varlık içinde rahat yaşam süren ana karakterimizin geçmişte babasının yaptığı hataları yaparak , kumarda tüm varlığını kaybetmesiyle başlayan dramatik bir hayat öyküsü.Anne babasını , eşini ve ilerde olacak çocuklarıyla sefaletin en derinlerini yaşadığımız , maddi kayıbın çok ötesinde olan manevi kayıplar kalbimizi burkan sislerle kaplıyor.İnsan aklının bazen bir hayvandan aşağıda olabildiğini bu denli büyük bedeller ödeyerek anlıyor.Başımıza gelen şerler mutlaka kendi hatalarımızın eseridir.Eğer "yaşamak" ise gaye, sevdiklerimizin nefesinden bakmak gerek hayata.
Bir kadının daha doğrusu bir ananın gözünden yitirilen dünyanın , varlığın , duyguların ve çaresizce kabullenmişliğin ölüm adlı yazgının çarpıcı hissizliği her zerrimize sirayet ediyor.Kendi hallerinde yaşayan toprak anadan geçimini sağlayan bir ailenin savaş çıktıktan sonra evdeki tüm erkeklerin ağacın yaprakları gibi dökülmesi savaşın ne denli ağır olduğunu her sayfada gözlerimiz dolarak okuyoruz.Aileden eksilen her can kalanların ölümüdür.
