Sonra kimse geçemeyince yalnız bırakıldığımızı zannederiz. Oysa insan bazen sadece kendini korumak için değil, kimsenin gerçekten yaklaşmayacağından emin olmak için uzaklaşır...
Çünkü seni anlamayan insanların ikna olmaya değil, seni kendi dünyalarına benzetmeye çalıştığını fark ediyorsun. Ve o an, yalnızlık değil, seçicilik başlıyor...