Bu yazdığım ilk inceleme ve tam olarak ne yazmam gerektiğini bilemiyorum hatta becerebileceğimden bile çok emin değilim ama kitap o kadar dokundu ki bana, sırf duygularım için bir şeyler yazmak istedim. Kelimelerimde hissettiğim şeyleri ne kadar koklatabilirim bilmiyorum ama… Aristo’m… Canım… Düşündüğüm şeyleri yazsaydım eğer bunca hayatım boyunca, bu kitaptan başka hiçbir şey olmazdı. Her kelimem ve her duygum… Aynı… Annenin sertliğini anlayabiliyorum. Babanı anlayabiliyorum. Büyümek nasıl bir şey anlayabiliyorum. Bazen kaybolmak ne demek anlıyorum. Hiçbir yere ait hissetmemek ne demek, anlıyorum ve seni, en çok seni. Evrenin tonla sırrı var ve bir gün Dante gibi hepsini öğreneceğiz. Bir gün, elbet bir gün.