Geç oldu ama anladım.
Bir gün ellerimi kafamın arkasında birleştirmiş odamın tavanına bakarken anladım.
Günü gelince kanser edecek insanlara şifa olmak manasızmış...
Sonra sorana da söylemez oldum.
Koca bir "hiçbir şey" taktım dudaklarıma.
Kaçtım sokaklar boyu.
Aynalar gördü bir tek gözyaşlarımı.
Kendi yanaklarıma ancak kendi parmaklarım uzanabildi.
"Sen çok güçlüsün," demişti zamanında.
Bir kerecik olsun inanmak istedim.
Dışarıdan öyle mi gözüküyordum?
Bilmiyorum...
Sonra kursağımda kalan laflar şişti, kendini belli etti.
Adına tiroid dediler.
Stres dediler.
Sıkıntı dediler.
Ağlama dediler.
Bugün her gözlerim dolduğunda ne yapacağımı bilmiyorum.
"Yine hasta olacaksın, sus artık," diyorum.
Sonra elimi boğazıma götürüp daha çok ağlıyorum.
Sonra kan görüyorum;
Babamın burnundan gelen kanları...
Beyaz zeminde yayılıyor.
"Kanser olmuş, kanser hastası, 1. evre, dikkat etsin, ihmal eder..."
"Çocuk o, neyi kafaya takmış? 14 yaşında, kesin ameliyat..." diye fısıldıyor birisi iki taraftan.
Sonra ak saçlı bir teyze görüyorum;
"Ben yıllardır kemoterapi alıyorum," diyor.
Konuşmalar işitiyorum.
Ellerim terliyor.
Telefonlar çalıyor.
Uyanıkken rüyalara ihtiyacım vardı.
Sokak köpekleri bana havlamıyor artık.
-No.1
Reklam
Bir sırası düşerek, İbrâhîm-i Edhemden “kuddise sirruh”, birisi nasîhat istedi. Buyurdu ki, altı şeyi kabûl edersen, hiçbir işin sana zarar vermez. O altı şey şudur:
1 — Günâh yapacağın zemân, Onun rızkını yime! Rızkını yiyip de, Ona ısyân etmek, doğru olur mu?
2 — Ona âsî olmak istersen, Onun mülkünden çık! Mülkünde olup da, Ona ısyân etmek, lâyık olur mu?
3 — Ona ısyân etmek istersen, gördüğü yerde günâh yapma! Görmediği bir yerde yap! Onun mülkünde olup, rızkını yiyip, gördüğü yerde günâh yapmak, uygun değildir.
4 — Can alıcı melek, rûhunu almağa geldiği zemân, tevbe edinceye kadar izn iste! O meleği kovamazsın. Kudretin var iken, o gelmeden önce tevbe et! O da, bu sâatdir. Zîrâ, Melek-ül-mevt, ânî gelir.
5 — Mezârda, Münker ve Nekîr ismindeki iki melek, süâl için geldikleri vakt, onları kov, seni imtihân etmesinler! Soran kimse dedi ki, (Buna imkân yokdur). Şeyh buyurdu ki, (Öyle ise, şimdiden onlara cevâb hâzırla!)
6 — Kıyâmet günü Allahü teâlâ (Günâhı olanlar, Cehenneme gitsin!) diye emr edince, ben gitmem de! Soran kimse dedi ki, (Bu sözümü dinlemezler). Bunun üzerine, o kimse, tevbe etdi ve ölünceye kadar, tevbesinden vazgeçmedi. Evliyânın sözünde, rabbânî te’sîr vardır.
İlk günkü gibi seviyorum... İçimdeki bu sevgi ne bir gün eksildi, ne de eksilecek, biliyorum. Ama sormadan edemiyorum kendime: Nereye kadar sürecek bu sabır, bu sonsuz bekleyiş?
Her gece fotoğraflarına bakarak uyuyakalıyorum. Bazen rüyalarıma geliyorsun, orada buluşuyoruz. Ama uyanınca o acı gerçekle yüzleşmek, her şeye rağmen kavuşamamak daha da çok zoruma gidiyor, canımı acıtıyor.
Bazen amansız bir sorgulamanın içinde buluyorum kendimi. "Acaba doğru mu yapıyorum?" diye fısıldıyor bir ses kulağıma. Tam vazgeçecek gibi oluyorum, sonra diğer yanımdan bir çığlık yükseliyor: "Sabrın sonu selamettir, dayan..."
Son günlerde öyle karmakarışık bir haldeyim ki, pusulamı kaybetmiş gibiyim. Ne yapacağımı, hangi yöne gideceğimi bilmiyorum. Tek bildiğim; zaman akıp giderken, içimdeki o devasa özlemin her geçen gün daha da büyüdüğü ve göğsüme dar geldiği.
youtu.be/watch?v=5dK3lgF...
bu burada bi dursun
zaqa.net/elmalikubi
film, dizi, kitap, şarkı önerilerine açığız efendim. (1 hafta sonrası için çok gerekecek)
Allah'ım sinir krizi geçireceğim "evde kalsın kızlar ne olur reis" diye şarkı çıkartmışlar 🤦♀️ yıl 2026 hâla kadınlar üzerinden 1 gün bile 1 kadınla empati yapmamış boş beleş konuşan erkek bile diyemeyeceğim mahluklar var. Bunun dinle minle ilgisi yok.
Reklam
Reklam