Batman: Wayne Ailesi Maceraları 1 serisine bayıldığım için bu kitaptan da beklentilerim yüksekti doğrusu fakat sadece basit, çokça sorunu bulunan, amatörce bir işten ibaret. Çizimler bir iyi bir kötü, panellemeler rezalet, hikaye sunumu darmadağın, tempo berbat, karakterler boş birer kabuktan ibaret... Anlayacağınız pekte okumaya değer bir iş değil 
Red Hood: Kanunsuzlar 1 . Tabii yine de merak ediyorsanız ve bir şans vermek istiyorsanız bu cilt çokta pişman etmeyecek, az da olsa keyif verecektir. Lakin 
Red Hood: Kanunsuzlar 2'den hiçbir şey beklememeniz en doğrusu olur. Bahsettiğim sorunların hepsi bir anda o ciltte beliriyor çünkü. Bariz bir şekilde yazarımız işinde çokta iyi olan biri değil veyahut sadece seriyi yazmak istemiyor. Baskıya değinmem gerekiyorsa da: İki cildinde baskısı gayet yeterli seviyede sayfa kalınlığı ve renk canlılığı açısından. Çeviri konusunda anlamsız ve tuhaf kalan yerler var ancak okunmayacak bir çeviri olduğu söylenemez.
Toparlayayım artık. Red Hood'un yazar konusundaki uğursuzluğu maalesef burada da devam ediyor. Seri ilk cilt ile okunabilir çerezlik bir seri iken, ikinci cilt ile tamamıyla rezil bir hal alıyor. Şahsen tavsiye etmiyorum.
Sen Kızıl'sın! Hizmet etmek için doğdun! (Yasıradandeğilsem)1000Kitap
Selamlar yeni bir fantastik serinin ilk kitabının yorumuyla geldim.
KONUSU:
Kan sistemine göre kastlara ayrılan bir evrenimiz var.Kanı gümüş akanlara Gümüşler deniyor. Gümüşler üst tabaka ve belli sihirli güçleri var. (Bazıları ateşi, bazıları suyu kontrol ediyor, bazıları başkalarının gücünü baskılayabiliyor, bazıları görünmez oluyor.)
Bir de kanı kırmızı akan kızıllar var. Bunlar alt tabakadalar, Gümüşlere hizmet ediyorlar ve hiçbir güçleri yok. Ayrıca eğer kızıllar iş bulamazlarsa 18 yaşında savaşa gitmek zorundalar.
Başrolümüz Mare, geçimini hırsızlık yaparak sağlıyor.3 abisi savaşa gitmiş. Evde sadece küçük kız kardeşi çalışıyor. İşi olmadığından 1 yıl sonra savaşa katılacağının farkında. Son zamanlarında ailesine destek olabilmek için para bulmaya çalışıyor. O sırada en yakın arkadaşı Kilorn'un ustası ölüyor ve Kilorn işsiz kalıyor.Onu işe alacak biri olmadığından birkaç hafta içinde savaşa katılmak zorunda...
Mare arkadaşını ve kendisini kurtarmak için bir yol buluyor ama bu yol bedavaya değil. 2 krom (para birimi) bulması gerekiyor. Bu para tüm hayatını karşılamaya yetecek kadar çok! Bazı olaylar oluyor ve tüm umutlarını kaybetmişken para çaldığı bir yabancı onu yakalıyor. Mare hayat hikayesini anlatınca adam ona 1 krom veriyor. Biraz daha konuştuklarında 1 krom daha veriyor ve bunla da kalmayıp Mare'e sarayda iş ayarlıyor. Mare artık krala hizmet eden bir hizmetçi! Lakin olaylar bunla sonlanmıyor! Mare bir kızıl olmasına rağmen şimşeği kontrol edebildiğini öğreniyor! Peki ona ne olacak kral onu idam mı edecek yoksa kendi emelleri için kullanacak mı?
YORUMUM:
Öncelikle ana evrenin Powerless'la çok benzediği söylemek istiyorum. Dünya bana yabancı gelmedi zaten bildiğim bir evrende gibiydim. Kitap akıcıydı, konunun gidişatını sevdim. Mare'in sıradan
Reklam
Çizimleri harika, hikayeleri ise biraz yürek burkan cinsten.
Kesinlikle şans verilmesi gereken bir çizgi roman.
'Ölümden hemen sonrası, araf, nasıl bir yer olabilir ki?'nin tatlı sunumu.
İzler Gerçekten Kalıyor
Bazı kitaplar vardır, okur kapatırsın ve hikâye biter. Bazıları vardır, kapağını kapatsan bile karakterleri aklından çıkmaz. İzler Kalır 1 benim için öyle bir kitaptı.
Soner’i okurken çoğu zaman ona üzüldüm. Çünkü daha çocuk yaşta yaşamak zorunda kaldığı şeyler hiç kolay değildi. Baba sevgisini hiç doğru düzgün görememiş, ailesini kaybetmiş ve hayatın yükünü omuzlarına çok erken yaşta almak zorunda kalmıştı. Bazen bir karakteri anlamak için onun yaşadıklarına bakmak gerekir. Soner’i sevmemin sebebi de buydu.
Kitapta beni en çok etkileyen şeylerden biri de bağımlılık konusunun işlenişiydi. Çünkü burada sadece bir insanın değil, bir ailenin nasıl dağıldığını görüyoruz. Uyuşturucu denilen şeyin insanın hayatından neler götürebileceğini, nasıl geri dönülmesi zor yaralar açabileceğini Soner’in hikâyesinde görmek mümkün. Kitabı okurken bazı insanların neden bu kadar kırıldığını daha iyi anlıyorsunuz.
Altını çizdiğim çok fazla cümle oldu ama sanırım beni en çok etkileyenlerden biri şuydu:
“Ruhu ölenler için yaşamak, nefes alıp vermenin bile meşakkatli geldiği bir mücadeleden ibarettir.”
Bu cümleyi okuduğumda uzun süre düşündüm.
Bir de Soner’in duygularını okuması çok güzeldi. Özellikle herkes onun camdan dışarı baktığını sanırken aslında camdaki yansımadan Beste’yi izliyor olması… Bu detay kitabın en sevdiğim yerlerinden biri oldu. Çünkü bazen insan sevdiği kişiye bakmaya bile kıyamıyor.
Kitapta aşk vardı, dostluk vardı, kayıplar vardı, özlem vardı. Ama en çok da yaralarına rağmen yaşamaya devam etmeye çalışan insanlar vardı.
“Bazen bir sarılış yeterdi insana umut olmaya.”
Belki de kitabı tek bir cümleyle anlatmam gerekse bunu seçerdim.
Kitabı bitirdiğimde geriye sadece bir hikâye kalmadı. Soner’in yaşadıkları, Beste’nin varlığı ve altını çizdiğim onlarca cümle de
Tam eyvah şimdi yandın lana derken olay bambaşka bi yere evrildi.heyecan ve gerilimin hiç azalmadığı bi kitap daha.yine sadece 1 günde su gibi akıp bitti.serinin 4. Kitabını okumak için heyecanlanıyorum.
Sadece 1 günde okuuup bitireceğiniz ve serinib diğer kitalarını okumak için meraktan çıldıracağınız kitap serisi.ilk kitaptan çok etkilenmiştim ki ikinci kitapta kpnılar bambaşka bi hızda ilerliyor.olay örgüsünü az çok tahmin etsenizde heyecan ve gerilimi hissediyorsunuz.
Reklam
Reklam