Tarihteki bütün büyük şahsiyetleri incelediğinizde, hepsinin çok şevkli ve
hararetli kişiler olduklarını görürsünüz. Başta sadece kendileri çok şevkliydiler. Böyle
oldukları için, başkalarının da şaha kalkmalarına ve şevk duymalarına vesile
olmuşlardır. Bu, herkesin içinde potansiyel olarak varolan bir güçtür. Bir uyandırıldı
mı, harika sonuçlar doğuran bir güçtür bu!.. Başarılı olmak isteyen her insanın, bu
güce sahip olması zorunludur. Bu gücü konsantrasyon yoluyla geliştirin. Gün içinde
bir saatinizi bir kenara ayırın. O süre boyunca, adeta kendinizden geçmiş bir şekilde
kendi ruh âleminize dalın ve ruhunuzla sohbet edin. Çok samimi bir arzu ve istekle,
gerçekten kendi hatalarını gören pişman bir kalp iniltisi ile düşünmeye başlayın.
Neyin üzerine düşünce yoğunlaşması yaşadıysanız, onu hallettiğinizi göreceksiniz.
Bu, başarının giriş kapısıdır.
Kendi Kendinizi Bilmenin Kıymeti:
Herkesin, konsantrasyonla üstesinden gelebileceği birtakım alışkanlığı vardır.
Örneğin, durmadan şikayet etme gibi bir alışkanlığınızın olduğunu düşünün ya da
başkaları gibi beceri ve kabiliyete sahip olmadığınız, başkaları kadar iyi olamadığınız,
kendinize güvenemediğiniz ve buna benzer başka âcizlik belirtisi olan düşüncelere
kapılma alışkanlığınızın olduğunu varsayalım. Bunlar bir tarafa bırakılmalı ve bunların
yerine güç veren düşünceler yerleştirilmelidir. Asıl kendinizi zayıf ve güçsüz olarak
düşündüğünüzde, kendi kendinizi zayıf hâle getirdiğinizi hatırlayın. Bizi biz yapan,
zihinsel ve ruhsal durumumuzdur. Kendinize dikkat edin ve endişe duyarak, küçük
şeyleri kafanıza takıp sinirlenerek ve şikayet ederek ne kadar çok zaman israf
ettiğinizi görün. Bunu ne kadar çok yaparsanız, o kadar kötü duruma düşersiniz.
Konsantrasyon, Seçilmiş Bir Düşünceye Dikkat Kesilmektir:
Gözün önünden geçen her şey, bilinçaltında bir görüntü oluşturur. Fakat belli
bir şeye dikkat etmediğiniz müddetçe, bu gördüğünüz şeyleri hatırlayamazsınız.
Örneğin, kalabalık bir caddede dikkatinizi ciddi şekilde çekecek bir şey görmeden
yürürseniz, gördüğünüz hiçbir şeyi hatırlayamazsınız. Öyleyse, sadece dikkatinizi
çeken şeyleri görüyorsunuz. Çalışırken de sadece gördüğünüz ve düşündüğünüz
şeyleri hatırlarsınız. Bir şeye konsantre olduğunuzda ise, o şey bütün düşüncenizi
meşgul eder.