Evet her şey değişti! Hem öyle olmalı! Niçin değişti, biliyor musun?
Çünkü, insanın yaşayışında şimdi yeni bir kalp çarpıyor. Çıkarların anlaşmazlıkları bütün kalpleri kırdı, kuduz bir hırs bütün kalpleri kemirdi... Herkes kendi acısından başka bir şey bilmiyor.
Derken içlerinden birisi çıkıyor aklın, anlayışın ışığı ile onların yaşayışını aydınlatmaya kalkıyor. "Hey şaşkın herifler, nedir yaptığınız? Hepinizin çıkarları birdir. Hepinizin yaşamaya, ilerlemeye hakkınız var. Artık bunu anlayacak, değerlendirecek zaman geldi!" diye bağırıyor.
Bu adam, bu bağıran ses, yalnızdır. İşte onun içindir ki yüksek sesle bağırıyor, arkadaşlara ihtiyacı var; yalnızlık içinde üzülüyor, sanki üşüyor. Bu sese herkes koşuyor, bütün kalpler bu sesin çevresinde birleşiyor bir tek kalp oluyor. Her kalp, bütün güzellikleri, erdemleriyle geliyor. Orada güçlü, kocaman, derin, duygulu bir kalp halinde gūmüş bir çan gibi çınlıyor, ötüyor ve diyor ki: "Ey insanlar, birleşin. Tek bir aile halinde bir araya gelin! Yaşamın kaynağı sevgidir, kin değil!"