“Kalp dediğin bilir imkansızlık şiirini..
Bilir de..Ya gözlerim? En yaralı yerim benim..
Gözlerim gözlerinsiz kalınca ben sabahı nasıl ederim..
Kararmaz mı bütün dünya, bi ömür..
Ya nasıl öğreteyim sendeki imkansızlığımı ellerime?
Bi an bile kavuşmayan ellerimiz nasılda yıkmakta bunca şeyi, ne tuhaf!
Oysa benim başım en çok senin göğsüne yakışırdı..
Başım ki tam omzuna yatmalıktı!
Ben artık bu yetim başla hiç bir hayale ağlayamam..
Sonra boynum.. ki dalından düşen bi yaprak..
Mevsimsiz sürgün yedim
Senden ayrı bi ömre doğarak
İnsan yalnız kalbiyle sevmez ki unutmaya ilk ordan başlasın..
Unutmak kör kuyu… Unutmak dipsiz karanlık..
Nerden başlamalı unutmaya seni bilmem ki!
Senden başladım unutmaya kendimi..
Desem ki; ne aşk, ne imkansızlık, ne ayrılık,
Olmak istemişte olamamış bir erik sancısı bizimkisi..”
#Çalıkuşu 🕊🤍