“Ve hayatınız boyunca bir daha hiç evlenmediniz.”
“Hayır,” diye gülümsedi adam. Artık ellilerinin sonundaydı. “Kalbimi ve tüm sevgimi onu yaşatmaya adadım.”
“Bunu da bir oyun olarak düşün,”dedi sessizliğim uzadıkça. “Hayat arkadaşım değil, oyun arkadaşım ol benim.” Yetişkinlerin dünyasındaki yapayalnız çocuk gözleriyle bana bakıyordu. “Birlikte uğraşalım bu dünyanın kötülüğüyle, birlikte temizlemeye çalışalım, birlikte bulalım aradığımız her şeyi, olmaz mı?”
Burası sihirli bir diyardı ama saf bir şekilde oluklardan akan bu su, tüm bu sihirli yaratıkları bile heyecanlandıran tek şeydi. Bu bana dünyanın aslında ne kadar kıymetli olduğunu ve onu ne kadar hor kullandığımızı bir kez daha hatırlattı. Sihre ihtiyacımız yoktu, var olanı korumaya ihtiyacımız vardı.