Hilal

Sessizlik, huzur...
Reklam
“Onların kalbi sadece kan pompalar; benimkinde ise renkler, çocuklar falan.” 🎶
Çocukluğumdan söz etmek isterim sana, eğer sıkılmazsan. Bir gün otururuz evde, ben sana hayatımı anlatırım dakika dakika. Kaç yaşımdaysam, o kadar yıl sürer konuşmam. Çay pişiririz. Çaydanlığa su yerine votka koyarız sen dilersen. Sonra da sen anlatırsın: Sevdiğin filmleri, sevdiğin parçaları, sevdiğin canlıları, sevdiğin... Hep sevdiğin şeylerden konu açarsın. Ben sıkılmam. Ben seninle sıkılmamayı seni ararken öğrendim. Seni hayal ederken keşfettim sıkılmamanın azametini. Bir insan, bir insanı sıkamaz. Bir insan, canı isterse sıkılır. Hacimler açarım sana içimde, dolman için, oraya akman için. Hacimler açarsın bana; çağlayarak gelirim. Endişelenmen gereksiz. -Küçük İskender-
Yok yok. Denizi bırakalım gitsin! En sakin ve dalgasız deniz bile, insanın ruhunu rahatlatamaz. Bu su kitlesinin o anda neredeyse fark edilmeyen devinimlerinde bile insanoğlu uyumakta olan muazzam gücü görmeye devam eder. Çünkü bu güç, insanın gururlu iradesiyle acımasızca alay eder. Cesur fikirlerini bütün kaygılarını ve emeğini en derin noktasına gömer. -Oblomov-
Neyin hırsıydı bu, neyin kavgası?
Reklam