Hilal
@11hilal
Öğretmen
374 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Hayatım bir mekânmış da herkes içerideyken dışarı çıkmışım. Dönen muhabbetten kafam şişmiş, kapının önünde peş peşe sigara içiyorum. Hava soğumuş ama içeri giresim yok, parti bitene kadar dışarıda takılmak istiyorum. Komple gitsem çok ayıp olurmuş ondan duruyorum. Dünyanın konularıyla ilgilenmiyorum."
Bazı kitapları okumanın doğru zamanı olduğunu düşünüyorum. Ben de tam olarak bu alıntıdaki gibi hissettiğim bir dönemde okudum. İçimde hoş bir his oluştu. Samimi ve kalbe dokunan tarafları olan bir hikayeydi.
Reklam
Ben dostlarımı ruhumla severim
Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum.
Işığı gördüm, korktum.
Ağladım.
Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim.
Karanlığı gördüm, korktum.
Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi...
Ağladım.
Yaşamayı öğrendim
Doğumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu
Aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu
Öğrendim.
Zamanı öğrendim.
Yarıştım onunla..
Zamanla yarışılmayacağını
Zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim...
İnsanı öğrendim.
Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu...
Sonra da her insanın içinde
İyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.
Sevmeyi öğrendim.
Sonra güvenmeyi...
Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu
Sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu
Öğrendim.
İnsan tenini öğrendim.
Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu.
Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim.
Evreni öğrendim. Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim.
Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek
Mevlana - İstediğin Bir Şey Olursa Bir Hayır Olmazsa Bin Hayır AraHakan Mengüç · Destek Yayınları · 20223,718 okunma
Kişisel gelişim kategorisindeki eserlerden biri. Diğer kitapları gibi doğal bir anlatıma sahip olan klasik bir Ahmet Şerif İzgören kitabı. Bana göre kitabın içerisindeki en etkileyici öykü, kitabın adını almış olduğu öyküdür. Öykü şu şekildedir:
Kızlardan biri '"iki elimin arasına bir kelebek koyacağım ve bilge adama soracağım, 'avucumun içinde bir kelebek var. Canlı mı, ölü mü? Ölü derse kelebeği bırakacağım. Canlı derse avucumu hafifçe bastıracağım. Her ne derse cevabı bilemeyecek."
Kız, kapalı tuttuğu elini bilgeye doğru uzatmış.
Ve sormuş:
"Avucumun içinde bir kelebek var, canlı mı ölü mü?"
Bilge adam cevap vermeden önce uzun süre kızın gözlerine bakmış, bakmış ve cevaplamış:
-"Senin ellerinde kızım. Senin ellerinde..."
Ahmed Arif'in şiirleri tıpkı Cemal Süreya'nın muhteşem anlatımı gibi:
"Ahmed Arif dağları söylüyor. Uyrukluk tanımayan, yaşsız dağları, "asi" dağları. Uzun ve tek bir kağıt gibidir onun şiirleri. "Daha deniz görmemiş" çocuklara adanmıştır. Kurdun kuşun arasında, yaban çiçekleri arasında söylenmiştir, bir hançer kabzasına işlenmiştir. Ama o ağıtta, bir yerde, birdenbire bir zafer şarkısına dönüşecekmiş gibi bir umut, keskin bir parıltı vardır."
Tam anlamıyla 'çaresizliği' hissettiren bir anlatım. Bir kalbin çöküşü, bir insanın kendini tüm dünyadan soyutlaması, görünmez bir yaşam sürmeye başlaması ve mutlak ölüme kavuşacağı günü beklemesi...
"Doktor kalbini muayene ettiğinde çoktan durmuş olduğunu fark etti. Kalbi artık ona acı vermeyecekti."
Reklam