Sone,iki dörtlük ve iki üçlükten oluşan 14 dizelik bir nazim şeklidir.Batı edebiyatında ilk önce Italya'da ortaya çıkmış, daha sonra Fransız edebiyatına girmiştir.Soneler hemen her konuda yazılabilir, konu sınırlaması yoktur.En sık rastlanani ise aşk ve tabiat konulardır.
Shakespeare 'nin Sonelerinde aşk teması bulacağız.Hemde ne aşk! Toplam 154 soneden oluşan bu yapıt Talat Sait Halman çevirisi ile ile bizlere ulaşmış.Kitabın giriş bölümünden edindiğim bilgiler soneleri anlamama kolaylık sağladı.Daha önce rastgele bazı sayfaları okumuştum fakat, ön bilgiler kısmında yazılanlar bu sonelerin birazının sarışın genc bir adama,sonra esmer bir bayana ardindan araya giren baska bir ozana yazıldığını anlıyoruz.
Sevdiğini bazen ilahlastiran bazen yerden yere vuran satırları okurken Shakespeare 'nin tekniğine bir defa daha hayran oluyorsunuz.
Sarışın genç erler olan tutkusunu anlatan satırlar fazlasıyla etkileyici.Ona
《 Sone 9 》_"Ah! ardında hiç çocuk bırakmadan ölürsen ,Dünya dul kalmış kadın gibi yaş tutar sana."diyerek sarışın gencin mutlaka evlenip kendisi gibi guzel bir oğlu olmasını arzu ederken,《Sone 13》_"Bir çocuğun olursa sürdürür hiç olmazsa,O tatlı varlığıyla senin güzelliğini."diye devam eder.
《Sona 20》_"Yaradan,kadın yüzü çizmiş sana eliyle...Seni yaratmış olsa kadın olarak önce, Yaradan bile çılgın bir sevgi duyacaktı ,Ama bir hiç uğruna bir fazlalık verince ,Varligina dayanmaktan beni yoksun bıraktı.Değil mi ki kadınlar için yaratmış seni,Sen sevgimi al,onlar somürsün hazineni."dizeleri Shakespeare 'n adını açıklamadığı bu erkeğe hislerinin anlatımıdır.
Daha pek cok satır var ki okurken sevdiğinden sevgiliye giden aşk şiirlerini gizli gizli okuyormusum gibi hissettirdi bana.
Bazı satırları yine paylaşıp incelememi noktalamak
