Puan vermedi·192 syf.·
37 günde okudu
·2024 4. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kırlarda kimselere görünmeyen, ormanın loş karanlığında yaşayan sessiz sedasız bir ruh ansızın mistik bir orman perisi gibi belirdiğinde hiç korkmamıştı çünkü ruhunun derinliklerinde onu arayıp durmuştu.
Dünyanın en büyük günahları da insan zihninde işlenir. Mesela siz Bay Gray, şu gül goncası gençliğinizle, pembe beyaz taze teninizle düşüncesi bile sizi ürküten, gündüz düşlerinizde ya da gece rüyalarınızda gördüğünüzde yüzünüzün kızarmasına sebep olan nice arzunuz oldu kim bilir.
Ama bazen de korkunç düşüncesiz olabiliyor; bana acı vermekten adeta zevk alıyor. İşte o anlarda Harry, tüm ruhumu ona paltosuna taktığı bir çiçek, güzelliğine güzellik katarak kibrini okşayan bir süs ya da kullanılıp atılan bir yaz aksesuarı muamelesi yapan birine verdiğimi anlıyorum.
Dorian Gray'i ilk kez o an gördüm. Göz göze geldiğimizde betimin benzimin attığını hissettim. İçimi tuhaf bir korku kapladı. Salt karakteriyle bile beni tamamıyla büyüleyebilecek biriyle karşılaştığımın ve eğer izin verirsem, tüm benliğimi, ruhumu ve hatta sanatımı ele geçireceğinin farkındaydım.