Ne hoş bir güzelliği vardır, hafif adımlarla, dünyadan gülümseyerek geçenlerin. Kimseye bir kötülüğü dokunmadan yaşayanların, onurlu bir yaşamı seçenlerin..
Birgün bir korkuluğa şöyle dedim :"Tarlanda böyle tek başına durmaktan yorulmaz mısın?" Dedi ki bana: " Korkutmanın hazzı öyle derin , öyle süreklidir ki ,asla yorulmam.
Özgürlüğü ve huzuru buldum meczupluğumda ; yalnızlığın özgürlüğünü ve anlaşılmamış olmanın huzurunu. Çünkü bizi anlayanlar içimizde ki bir şeye de egemen olurlar.
Yenilgi, Yenilgim, benim ölmez cesaretim. Sen ve ben , birlikte güleceğiz kasırgayla. Ve ikimiz, mezarlar kazacagiz içimizde ölenler için. Şevkle tutunacağız güneşe. Tehlikeli olacağız!