Ne hoş bir güzelliği vardır, hafif adımlarla, dünyadan gülümseyerek geçenlerin. Kimseye bir kötülüğü dokunmadan yaşayanların, onurlu bir yaşamı seçenlerin..
Kitabın sonunda ağladım diyebilirim altı harfli bir tatlı meğer ne çok şey anlatırmış. Günümüz toplumunda bireyin yalnızlığını o kadar samimi ve içten anlatmış ki yazar. Karakterlerin hepsi tanıdık hepsi içimizden biri. Hepsi yalnız aslında. İnsanın ancak temasla insanla dostlukla sevgiyle var olup mutlu olabileceğini anlatmış. Babaanne ve dede unsurları özellikle mükemmel işlenmiş. Onlardan en azından biriyle beraber büyümüş ve o sevgiyi özümsemiş bir insan icin kitap çok şey ifade ediyor. Benim için öyle oldu yıllar önce kaybettiğim babaannemin resmini öpüp onu ne kadar sevdiğimi söyledim tekrar. Bana verdiği kattığı hersey için minnettarım. Meltem gibi ...