Mustafa Demir

Mustafa Demir
@1922msta
“Üzülüyorum…” Yaşadığım hayat için. Geçip giden, dönmeyen günler için. Beni çıkmazlara sürükleyen insanlar için… Ama vazgeçmiyorum. Her gün biraz daha tükeniyorum belki… Ama hâlâ buradayım. Bitmiyorum. Çünkü… Bitersem kimin umurunda? Bazen mutluyum. Düşmediğim için değil… Düştükten sonra tekrar kalkabildiğim için. Hayata bir ucundan tutunabildiğim için.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hayat felsefemiz içinde olduğumuz yokluğun yerine varlığı koymak , varlık ne onuda bilmiyoruz yol var ve yürüyoruz, yürütüyorlar.
Paradoks
Dost dersin seni satar, Okul dersin yerin dibine batar Aile dersin farklı kafa Memleket dersin keyf-u sefa Sosyal hayat yok zaten Heves dediğin kursağında biten Şair olsak neye yarar Elimizi neye atsak bize zarar
Çaresizce anlatırsın duvarlara derdini Kimse yoksa, anlar zannedersin seni Ne duvar çatlar sıkıntıdan karşında Ne de sen susarsın saatlerin sonunda Bir Nisan akşamıdır, saatler akıyor sabaha, Herkes uyanık sanki, dalmış sessiz bir çığlığa. Belki çare olurlar, bir duysalar bu ahı da... Suskun bu gece içinde yankılanıyor duvarlarda