ayşe damla
@1940_
ÖLÜMÜM
O sabah alnımda iki ter damlası konuşacak
Yorgun olarak öldüğüme dair
Benim Yeni Sabah’ı bir başkasına verecek gazeteci Yusuf
İskele kahvesinde çayım soğuyacak
İlk vapur yolcuları arasında olmadığımın farkında bile olmıyacaklar
Lâz müezzin hakkımda salâ verecek
İmam bildiğini okuyacak
Bozuk düzen makamından
Hiç Çamlıca kuşbaşı kar yağarken ölünür mü diyen
Yarıdan fazlası abdestsiz cemaatim olacak
Ve hepsi de
İyi biliriz diye yalan söyliyecekler
Ertesi sabah Cumhuriyet’te sülâlem sayılacak
Müessif bir irtihal denmiyecek
Ve nihayet
Başı boş hayatım gibi
Başı boş mezarım da taşsız kalacak.
AH BE SEVGİLİ!
seninle ruhumda gitti bedenimde
bizim aşkımızda sonsuz değilmiş demek ki
hangi aşk sonsuz oldu ki
tıpkı bizim aşkımız gibi.
SENSİZLİKLE SAVAŞAMIYORUM
sanki bir ok saplanıyor kalbime
üstüme üstüme geliyor
yokluğun acı veriyor
DAYANAMIYORUM!
boğazım düğümleniyor konuşamıyorum
gözlerim doluyor ağlayamıyorum
ÇÜNKÜ!
akıtacak bir damla gözyaşım kalmadı.
AYŞE KÖKCÜ