Cemil

Cemil
Hatay
16 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Böyle adaletsiz bir savaşın sonunda birçoğumuz, belki de hepimiz uçmağa varacağız. Ama tüm acun bilecek ki rüzgar kadar hür yaşadık ve öyle de öleceğiz...
Reklam
Yüreğim solmuş olsa da elbet bir gün çiçek açacak, o zaman ben de güleceğim.
Biliyor musun, dedi Süheylâ, bazen çıkıp gitmek istiyorum... Nereye? dedim. Bilmem işte dedi. Buralardan uzaklaşmak, bu evden bu ortamdan. İşinden, çevrenden, ailenden kopmak gibi mi, dedim. Heyecanlandı. Evet, evet dedi. İlave ettim. Bir başka dünyaya gider gibi mi, dedim. Şaşırdı, ah tabii işte öyle dedi. Çok güzel bu duygu dedim.
Gurursuzluğun ve umutsuzluğun altında “gitmek” bazen yaşamak için sebeptir, acı da olsa hayatta kalmanın eylemidir.
Çaba sarf eden, mücadele eden şey, kendisi değildi artık. Onu sürükleyen şey, içinde ölüp gitmek istemeyen hayattı.