Hiçbir zaman gerçek bir yaşam yaşayamayacağım; çünkü bana öyle, bütün inceliğimi, şimdiye, gerçekliğe ait bütün duygularımı kaybetmişim gibi geliyor, çünkü, sonunda, kendi kendimi lanetlemişim.
"Ona hakikaten dargın değildim; asla kızmıyordum. Sadece müteessirdim. "Bunun böyle olmaması lazımdı" diyordum. Demek ki beni bir türlü sevemiyordu. Hakkı vardı. Beni hayatımda hiç, hiç kimse sevmemişti."
Küçükken bir keresinde ölümlülerin neye benzediğini sormuştum." Biçimlerinin bize benzediğini söyleye bilirsin," demişti babam, "ama ancak bir solucanın bir balinaya Benzediği kadar." Annem daha basit bir açıklama getirmişti. " Çürümüş etle dolu iğrenç torbalara benzerler"