1okur
@1_okur_r
İki uç noktadan uzaklaşıp da orta yolu isteyen insanın misali bir ateş çemberi içine düşen bir karıncanın misali gibidir. Eğer karınca kendisini kuşatmış olan ateşin hararetinden kaçmak isterse çemberin dışına çıkmaya güç getiremez ve kaça kaça çemberin merkezi olan orta noktasına gelebilir. Ölecekse de bu orta yolda ölür. Çünkü çemberin ortası çemberdeki ateşin sıcaklığının en uzak olduğu noktadır. İşte şehvetler de çemberin karıncayı kuşattığı gibi kuşatmıştır. Melekler ise bu çemberin dışındadır. İnsan meleklere benzemek istese bile o şehvetlerden kurtulamaz. Bu itibarla insanın meleklere en çok benzediği hali ifrat ve tefritten uzaklaştığı halidir. Uç noktalardan en uzak olan yer ise orta noktadır. O halde birbirine zıt olan tüm durumlarda talep edilen orta nokta olmuştur.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bil ki mutedil bir tabiat için en faziletli olan, midesinin ağırlaştığını hissedecek kadar çok, açlığı hissedecek kadar da az yememesidir. Midesini unutacak kıvamda yemeli, açlık onda tesir bırakmamalıdır. Çünkü yemek yemenin gayesi hayatta kalmak ve ibadet için kuvvet bulmaktır. Midesinin ağırlaşması kişinin ibadet etmesine engel olur. Diğer taraftan açlığın vereceği eziyet de kalbi meşgul ederek yine kişinin ibadetine engel olur.
İslam şeriatı gece ibadet etmeyi, gündüz de oruç tutmayı şiddetle övmüştür.
Tok olarak uyumayıp iki gafleti (tokluk ve uykuyu) cem etmemek müstehaptır. Kişi böyle yaparsa gevşekliğe alışır ve kalbi de katılaşır.
Kişinin iştahısının her çektiğini yemesi ve nefsinin her istediğini yerine getirmesi kendisine israf olarak yeter!