Özlemce
@1bookblogger
Şu anda okuduğu kitap
Zaman su gibi akıp geçiyor, daha dün başladık sanki oruç tutmaya.
Bu zamanlarda çok okuyamıyorum yoğunluktan ama kendine çeken bir şeyler vardı bu kitapta. Sıkıcı başlayıp çokta hızlanmayan dilinin yanı sıra nedendir bilinmez beni tuttu bırakmadı. Her fırsatta aldım elime, işte bitti. •
•
Ölü yıkayıcısı babasının babasından gelen mesleğine bir türlü ısınamayan anlatıcının savaşların olduğu yıllarda ölümle burun buruna yaşamasını ve sanatla iç içe olmak istemesini, mücadelesini, aşklarını, sevişmelerini okurken ben olsaydım da korkulu rüyalar görür, kendimi o durumdan kurtarmak isterdim.
Evet, her gün bir ölü yıkamak kim için kolay olabilir?
Okurken yaşadığım duygu değişimleri bıraktırmadı bana kitabı.
Bir çok şey öğrendim Gasille ilgili hem fena mı?
Gasilhaneden kaçmaya çalışırken kendini sonunda orada bulması ve gasilhanenin önündeki nar ağacına yıkanan ölülerin, kesik başların, başsız cesetlerin suyunun akması elbette bir durup düşündürdü. Anlatıcı haklıydı.
Gitmek lazımdı. •
Valla okumasanız bir şey kaybetmezsiniz belki ama okursanız güzel olur.
Ankara kitap fuarından @aylakadamyayinlari ‘ndan çıkan bu kitabı 5 liraya almıştım.
Bir şey kaybetmeyip kazandığımı düşünüyorum bu kitaptan. •
Bu arada yazarla ilgili maalesef çok bilgi sahibi olamadım netten. Merak ettim oysa bu kitabı yazmak öyküsünü. •
Diyor ki; Bu savaş ne zaman insanları öldürmekten yorulacak, çıkıp gidecekti? •
Savaşın madur ettiği ailesi, başka ailelerin durumlarını, üst üste savaşların tahribatlarını işlemiş. İşlerken aşk bile serpiştirmiş. •
İyi geceler diliyorum.
#yalnıznar #sinanantun #ozlemcej
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
️
.
Selamlar,
Ne yazsan bilemiyorsun bazı kitaplara.
Aslında bilgim yok denecek kadar azdı Hikmet için.
Yazarın tarihi anlatırken hafif bir kurgu ekleyip kitabı başka dünyaya taşımasıyla çok keyif alarak bitmesini istemediğim bir kitap haline geldi. .
Mustafa Kemal’in kurtuluş mücadelesindeki azmini ve bir çok ismin emek ve çabasını okumak, bilgilenmek harikaydı.
Kalemi oldukça akıcıydı yazarın, 440 sayfalık bu kitabı elimden bırakmak istemedim hiç. .
Sivas kongresinde delege olarak giden genç yaştaki Hikmet’in konuşmasından sonra Mustafa Kemal’in taktirini aldığını biliyor muydunuz? .
Kesinlikle tanışmanız tavsiyesiyle ve asla sıkılmayacağınız garantisini vererek yorumuma son veriyorum.
Zaten sevgili Dr. Hikmet yorumlamaya açık bir kahraman değil. Arka kapakta da sevgili: @bilgiyayinevi ‘nin belirttiği gibi; mandaya karşı tavizsiz duruşuyla iz bırakmış bir kahraman
.
.
İyi ki geçtiniz bu dünyadan, olmasaydınız olmazdık Mustafa Kemal’in askerleri 🤲.
.
.
Mustafa Kumru @bilgiyayinevi #bilgihazinedir
#ozlemcenet #ozlemcej #kitapyorumu #kitap #book #books #bookstagrammer #bilgiyayınevi
Mustafa Kumru @bilgiyayinevi #bilgihazinedir
#ozlemcenet #ozlemcej #kitapyorumu #kitap #book #books #bookstagrammer #bilgiyayınevi
Bu kitabın küçük küçük yazıların birleşimi olduğunu öğrendiğim de, bir de konu edebiyat olunca şöyle bir yaslandım arkama. Çünkü edebiyatsa konu tamamız
Yazarımız 2011 yılından beri kendi blog sitesinde dergilerde sürekli yazıyormuş, tanışmakta çok geç kalmak benim ayıbım olsun. Kalemiyle ilk kez onun ilk kitabıyla tanışıyorum. Kendi kendiyle konuşur gibi bazen, bazen sanki bir iç ses, bazen karşısındakiyle konuşur gibi çok güzel bir dille yazılmış birbirinden güzel öyküler var içinde. Şiir gibi bir anlatım söz konuydu kitabın genelinde. İçine çeken bir gücü vardı desem yerinde olacaktır. Okurken asla sıkılmadım, her öykünün sonunda az bir soluklanıp bir sindirme girişimine girdim öyküleri. Kitaba adını veren öykü ve Portakal başlıklı öyküsünden aşırı etkilendiğimi belirtmek isterim.
Çok yorumlamaya açık bulmuyorum öykü kitaplarını, çünkü kitabın içinde kitap gibi görürüm onları ben, her sayfada başka bir olay, başka kişiler görürüm.
Ağır kitapların arkasından beynimi ve benliğimi rahatlatan bir kitap oldu. olay yoktu, kaçma kovalamaca değil de; sanki sohbet ediyordum yazarla ve kitaptakilerle.
İlla ki en azından bir öykü de kendizi rahatlıkla bulabilirsiniz. Ayrıca gönül rahatlığıyla söylemek isterim ki, en az bir kere okumanızı öneririm bu kitabı. Ben mesela Portakal’ı sık sık okuyacağımdan eminim.
Sevgilerimle.
Ayşe Kulin bir kadın karakterimizi inanılmaz abartarak bizimle buluştursa da; kitap kötü değildi. Güçlü kadın her koşulda yılmayan yeniden yeniden başlayan, bunları yaparken etrafındakilere de yeniden başlayan hayat veren dolu dolu çok cesur kadın konuluydu kitap. Bence kitabın kusuru karakterin evlilik dışı ilişkileri olması ve ne kendinin ne de etrafındakilerin bunu anormal karşılamamasıydı. Bence hiç bir güçlü kadın 2. Kadın olmamalı, kendini buraya koyarak başka bir kadını da yaralamamalı. Onun dışında anlatımı ve kitabın dili güzeldi. Okurken yorulup takılmıyorsunuz. Çok yoruma açık bulamıyorum, kitap bana kadının güçlü olması pes etmemekten başka maalesef ders vermedi. Kitaptan aldığım ders önemli benim için ama bu mesaj için fazla uzun tutulmuş. Sevgilerle hoşçakalın (lakin bu karakterin gerçekte yaşamış bir karakter olduğunu belirtiyorum. Kitabın arkasında da resimleri var. O yüzden çok yoruma dayalı tutmak doğru değil maalesef.) kitabın karakteri (Aylin) kadını eleştirmek olur bizim yaptığımız yalnızca
#ivanilyiçinölümü #tolstoy
#kitapyorumu —
Kitabı daha iyi anlayabilmem açısından tabi ki yazarı tanımalıyım. • Rus bir yazar olan varlıklı bir ailenin çocuğu. Yalnız erken yaşta ailesini kaybediyor ve bir kaç yılını savaş alanında geçirdiği için derin bir bunalıma giriyor.
Hayatı boyunca hep bir şeylerin eksikliğini duymuş ve bu eksikliği aramaktan hiç vazgeçmemiş.
Paraya pula önem vermeyen, özel mülkiyet fikrine karşı ve lüks yaşamı sevmeyen biriymiş. .
Ben bu bilgileri edindikten sonra İvan İlyiç’i daha derinden anlayarak okudum.
Çünkü olması gerektiği gibi yaşamanın aslında Tolstoy’un kendi karakterinin yansıması olduğunu düşünerek ilerledim. Ama İvan İlyiçin olması gerektiği gibi yaşamasının buna önem vermesinin aslında ona zarar verdiğini yaşantısını okurken daha iyi anladım.
Her zaman olması gerektiği gibi yaşam mevki veya para bize mutluluk getirmeyebilir. Tökezlersek? Ya doğru insanları hayatımıza almazsak veya aldıktan sonrasında böyle olması gerekiyor diye hayatımızdan çıkarmazsak en büyük yaraları biz alırız. Aslında İvan İlyiç bana biraz ders verdi.
Kendisinin ders almasını çok bekledim ama o bunu anladığında maalesef çok geçti.
Evet gerçekten o cenaze benim de evimden kalktı.
Vaktin olsaydı biliyorum her şeyi düzeltecektin. Ah keşke vaktin olsaydı...
