İddiasızca hayatımıza giren ve büyük laflar etmeden uzun zaman orada kalmayı becerebilenler, zaman içinde kalbimizin ve ruhumuzun en manzaralı dairelerine yerleşiveriyordu..
Kimse kimsenin aslında ne anlattığını dinlemiyordu. Bir masal yazıyor, içinde kayboluyorduk. Ben, kendimden başka her şeye benziyordum. Onun aslında ne olduğunu hiç bilmiyordum.
İstediğim zaman istediğim her şeyden vazgeçebilmek kaybetmek istemediğim tek lüksümdü. Hayatım boyunca vazgeçme hakkımdan hiç feragat etmedim. Can acıtmak pahasına olsa bile…