Düşportacı
@1echo1
142 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Bu gülüşe duyduğum özlem kemiriyor içimi: ah, nasıl olur da hâlâ katlanırım yaşamaya!
"ama önce sen kendini inşa etmelisin, dimdik bir beden ve dimdik bir ruhla."
Gözlerinin içinde baktım geçenlerde ey yaşam! Dipsiz bir kuyuya düşmüşüm gibi geldi bana.
Armağan vermedeki mutluluğum armağan verirken sönüp gitti, erdemim kendi cömertliğinden bıktı usandı!
Zordur insanlarla yaşamak çünkü öyle zordur ki susmasını bilmek.