Fatma
@1ftmsl
Başına buyruk, duyguları savruk
Ah, o da perişan. Bundan eminim. Acı çekenler başkalarının acı çektiğini hissederler.
Basitçe, insanların dediği gibi, “tüm dünya benim etrafımda dönüyor” diye mi düşünüyordum? Yoksa tam tersi miydi? Çok mu korkaktım? Şahsen benim hiçbir fikrim yoktu. Nasıl duracağıma dair hiçbir fikrim olmadan kendimi daha da perişan etmeye meyilli bir suçluluk yıpınından başka bir şey değildim.
Mutsuzluk. Bu dünyada bir çok mutsuz insan… Hayır, bu dünya mutsuz insanlarla dolu desem abartmış olmam herhalde. Yine de utanç duymadan “topluma” gösterebilecekleri sefaletlere sahiplerdi. “Toplum”ise onların bu gösterisini anlar ve onlara hemen sempati duyardı.
O tek, kurtarıcı erdem bile şimdi şüpheyle gölgelenmişti.Artık hiçbir şey bana anlamlı gelmiyordu.
Böylece zihnim paramparça oldu, sesim kısıklaştı, saçlarım vaktinden önce ağırdı…