Mutlu olmak için mutsuzluğa ihtiyacımız var. Harekete geçmek için durmaya, bir kâbustan uyanmak için derin bir uykuya, sevmek için yalnızlığa ihtiyacımız var. Kavuşmak için ayrılığa. Tastamamım. Şimdi eylem zamanı.
Kim geriye döndürebilir ki zamanı? Hep bir mucize beklediğim için göklerden,hep kandığım için kendi yalanıma, pişmanlık, hiçbir işe yaramayan pişmanlık. Ölümcül.
Artık kendini kandırmak bitti.
Kimse beni görmez, kimse bana bakmaz, umursamazken, hiçbir geçerli sebep yokken, bir anda, bir insanın tüm düşüncelerini ele geçirmek, kalbinin ritmi olmak, onun odağı, onun dünyası, onun baktığı, gördüğü yegane şey olmak. Çok acayip, çok acayip.