Belleğin dili yok. Bellek birbirine açılan sonsuz resimlerden oluşuyor. Ama hiçbir şeyi unutmuyor. Hiçbir siyahı, maviye, Beyazı ve Bakışı, hiçbir duruşun kabalığını ya da anlatılmaz inceliğini. Ayrıntılara ve kırılabilecek her türlü nesneyi özenle biriktiriyor ve onların elden nasıl tutulacağını iyi biliyor. Bellek kimi zaman unutmuş gibi yapıyorsa bu acıyı yeryüzünden kaldırmak isteğindedir.
Saflığa Varan iyimserlikten, küçük oyunların tuzağına düşmekten ve düşmanlıklardan kaçınmayı öğrenmiş, söylemek istediklerinizin çoğunu söylemiş Ve henüz söyleyemediklerini de söylemenin ise zaten gereksiz bir zahmet olduğunun farkına varmışsınızdır.
Yazılmış ve yayımlanmış her kitap insanın hayatını az çok değiştirir. Düşünce ve duygularınızdaki karmaşayı düzene sokmak için yazdığınızı düşünürsünüz. Ama her kitap görünenin altında bir derinlik de yol almak demektir ve İçinizde bastırılıp kalmış her şeyi acımasızca yüze vurur.