Kitapsevenkadın
@1hemsire_hanim
126 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Daha nasıl şiddetle tavsiye edebilirim bilmiyorum.
Ahmet Ümit 'in okurken düşündüren, gerçek katil hariç bütün roman kahramanlarından şüphelendiğim romanlarından bir tanesini daha okudum.
Romanı; Komiser Nevzat, ekibi ve ailesinin dahil olduğu birbirinden bağımsız 3 başlık altında 3 ayrı polisiye hikaye oluşturmaktadır.
Romanda 3 ayrı polisiye hikayenin olması, hiçbirinin derinliğinin az olduğunu düşündürtmesin lütfen, zaten bu dediğimi okuyunca daha iyi anlayacaksınız.
Kısacası okumanızı şiddetle tavsiye ettiğim bir romandır kendileri ayrıca da bir Ahmet Ümit romanının sonuna geldiğim için üzülsem de yazarın böylesi bir hayal dünyasına şahitlik ettiğim için ayrıca bir mutluyum:)
Reklam
Sevgili Doğan Cüceloğlu 'nun okuduğum ilk kitabı ne yazık ki. Yazık diyorum çünkü kitaplarıyla önceden tanışmam gerektiğini anladım bu kitapla. "Var mısın" bana yol gösterici oldu ve kafamdakileri çok güzel netleştirmemi sağladı. O kadar ki kendime yeni hedefler koydum, aynı zamanda kendimi değiştirebileceğime, geliştirebileceğime ve gözlerimdeki ışığı tekrar ortaya çıkarabileceğime olan inancımı arttırdı.
Teşekkürler güzel adam, bu dünyadan sadece gitmedin, arkanda çok faydalı ve güzel eserler bıraktın.
Halide Edip Vurun Kahpeye adlı romanında, dönemin tarihini okuyucuyu hiç sıkıp yormayacak şekilde kitaba yansıtmış, fakat dönemin dilinden dolayı kitabı okurken bazı satırları anlamakta güçlük çekebileceğinizi, sık sık sayfa altındaki kelime anlamlarına bakmanızın muhtemel olduğunu söyleyeyim. Fakat dönemin dili ağır bassa da betimlemeler anlaşılması hiç zor değildi hatta o kadar güzel ve akıcı betimlemeler yapılmış ki kitaptaki olay örgüsünü kafanda kurgulamak ve tiplemeleri yapmak için kendini zorlamana hiç gerek kalmıyor ve hatta yazarın kitabında vermek istediği duyguları; heyecan, nefret, korku, sevinç fark etmez, bunları içten bir şekilde hissetmemen imkansız ötesi diyebilirim. Ve hala kitabın geneli için mi yoksa kitabın sonundaki mektup için mi hüzünlendiğimi anlayamadım. Belki de mutsuz sonlara hala alışamamışımdır, bilmiyorum...
