Sessizleşir insan, dünyaya ait olmadığını anladıkça. Hiçbir şeyin gerçek sahibi olmadığını, yalnız geldiği bu alemden yapayalnız göçeceğini kavradıkça. Sessizlik en sağlam sığınağıdır insanın. Tüm bu gürültünün, karmaşanın ötesinde; asalete, naifliğe dair ne varsa sessizliğe çağırır insanı. Bir aşk bir hüzün bir vuslat ne kadar gerçekse o kadar sessizdir. Sessizlik her halin en güzel olanıdır. Bir gün insan; sadece sessizlikten ibaret olacak…