1kitap1arkadaş
@1kitap1arkadas
Herkese merhaba
️ PAULO COELHO / SİMYACI ile geldim. Ancak okuyabildiğim meşhur kitaplardan birisi daha…
️ Bir kervancının getirdiği kitabı eline aldı Simyacı. Kapağı yoktu kitabın, ama gene de yazarının kim olduğunu anladı: Oscar Wilde’dı yazar. Kitabın sayfalarını karıştırırken Narkissos'u anlatan bir öyküye rastladı.
️ Narkissos'un, kendi güzelliğini her gün bir gölün sularında seyretmeye giden bu yakışıklı delikanlının efsanesini biliyordu Simyacı. Bu delikanlı kendi görüntüsüne öylesine vurgunmuş ki, günün birinde göle düşüp boğulmuş. Onun göle düşüp boğulduğu yerde de bir çiçek açmış, bu çiçeğe nergis adı verilmiş.
️ Ama kendi yazdığı öyküyü böyle bitirmiyordu Oscar Wilde. Tatlı su gölünün kıyısına gelen orman perileri Oryasların onu bir acı gözyaşı kavanozuna dönüşmüş olarak bulduklarını yazıyordu Oscar Wilde.
"Neden ağlıyorsun?” diye sormuş Oryaslar.
"Narkissos için ağlıyorum," diye yanıtlamış göl.
"Ne var bunda şaşılacak," demiş bunun üzerine orman perileri.
“Bizler ormanlarda boşu boşuna onun peşinde dolaşır dururduk, ama onun güzelliğini yalnızca sen görebilirdin yakından.”
“Arkissos yakışıklı bir genç miydi?” diye sormuş göl.
"Bunu senden daha iyi kim bilebilir ki?” diye cevap vermiş iyice şaşıran Oryaslar.
“Her gün senin kıyına gelip sularına bakıyordu!”
Göl bir süre sessiz kalmış. Sonra şöyle konuşmus:
- “Narkissos için ağlıyorum, ama onun yakışıklı olduğunu hiç fark etmemiştim ben. Narkissos için ağlıyorum çünkü sularıma eğildiği zaman, gözlerinin derinliklerinde kendi güzelliğimin yansımasını görebiliyordum.”
“İşte çok güzel bir hikâye,” dedi Simyacı.
️Hepinize tavsiye edebileceğim çok güzel bir kitap. Neden bu kadar gecikmişim diye üzüldüm açıkçası. Okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum
‘Çünkü hayat yaşamakta olduğumuz andan ibarettir ve sadece budur.’
‘Ben de herkes gibiyim. Dünya gerçeklerine oldukları gibi değil de olmalarını istediğim gibi bakıyorum.’
Herkese merhaba
CHARLOTTE BRONTE / JANE EYRE ile geldim. Klasikler denildiğinde mutlaka hepimizin aklına gelen kitapların başındadır.
Bu kadar içten, bu kadar insanı içine alan bir kitaba çok az rastlarız. İlk sayfayla beraber kitabın atmosferine kapılıyorsunuz. Jane kendisi anlatıyor bize kitabı. Onun içtenliği, gururu, sevgiye muhtaçlığı hepimizin içine işliyor.
Çocukluğunda yetim kalması ile başlıyor tüm çilesi. Yenge evinde bir sığıntı gibi yaşıyor yıllarca kuzenlerinden işkenceler görerek. Sonrasında yatılı okul faslı başlıyor. Açlık, sefalet ve sevgisizce geçen yıllar… En nihayetinde azmiyle çalışkanlığı ile öğretmen olarak çıkıyor o okuldan Jane.
Yatılı öğretmen olarak gittiği Thornfield Malikanesi Jane için yeni duyguların kapısını aralıyor. Orada kaldığı süre boyunca sevmeyi, sevilmeyi, nefreti, pişmanlığı hepsini yaşayarak öğreniyor. Karar vermesi gerektiğinde gururla ileriye bakıyor, geride bırakıyor tüm sevdiklerini…Ve sonunda kader tam her şey bitti denildiğinde tekrar umudu bırakıyor Jane’in kolları arasına…
Bu kadar uzun olup (benim okuduğum versiyonu 576 sayfa) bu kadar akıcı ilerlemesi, okurken yüzünüzde sürekli tebessüm oluşturması, bitirdiğinizde ah be demeniz… işte size harika bir kitap a dostlar, mutlaka ama mutlaka okuyun, okutturun
