Yazarımız Miraç Çağrı Aktaş' ın birçok eserini okudum her eserinde ayrı bir konuyu ele alıyor ve son sayfayı kapattığında insan kendi içinde konuşmalar yaparken buluyor.
Bu kitabında modern çağın yalnızlığını ve içsel tükenmişliğini sade bir dille anlatan, yer yer terapi hissi veren bir kitap. Büyük edebî iddialar taşımıyor; fakat samimiyetiyle dikkat çekiyor. Özellikle son cümlesinin bıraktığı duygu kitabın özetini veriyor: "Bazen iyileşmek, kimseden değil, kendinden özür dilemekle başlar."
"Ve insan bir gün yorulur.
İşte o gün sessizce geri çekilirsin.
Ne kavga edersin ne açıklama yaparsın.
Sadece artık aynı yerde durmazsın.
Çünkü bazı insanlar hayatından çıkmaz.
Sadece sen onların yükünü taşımayı reddedersin."