Ramazan
@1kitap_sever_
Çünkü hayat insanla oynamak isterse oynayabiliyordu.
Reklam
Bizim memlekette en rahat yapılan iş de budur, konuşmak.
İnsanları sevdiği için onlardan ihanet
görecekti.
hayat her çağda insanı zehirleyebilirdi.
Hayır, insan sade ölürken ayrılmıyor,
arkada bırakmıyordu. Belki bütün ömrünce her an birçok
şeyler onu arkada bırakıyordu. Sonra olduğu yerde birdenbire
kabuklaşıyor, çok ince, görünmez bir şeyle o anda etrafında
olanlardan ayrılıyordu. "Biz mi gidiyoruz, onlar mı?", sual
buydu...
Reklam