1kitapsevenl
@1kitapsevenl
Puan vermedi
Merhaba arkadaşlar. Bu akşam hüzünlü bir kitap ile geldim️
"Kız Aziz" bu lakabı sevmeyen Bircan... Ömür boyu birçok şey için susacağını bilmeden susmuş. Küçük yaşta istismara uğrayan Aziz annesi tarafından susturulmuş. Annesi bu olayı sır bellemiş, mezara kadar gideceğini Azizin ruhuna, zihnine işlemiş. Zavallı Aziz yazmak istemiş yazamamış, konuşmak istemiş konuşamamış. Büyüdüğü vakit Azizi öldürmüş Bircanı yaşatmış. Ne nöbetleri bitmiş ne de istismarı. Acılarla aşılanmış Aziz...
Kitapta en çok hoşuma giden kısım Aziz'in insanları gözlemleyerek hikaye yazmasıydı. Aziz gibi niceleri var. Susturulan, acılara mâruz kalan nice çocuklar. O onların utancı değil, böyle iğrenç şeylere cesaret edebilen insanlar utanmalı, utancın içinde boğulmalılar.O onların utancı değil.. Sebep olanların suçu. Susanların sessiz kalanların suçu..! Çocuk susar sen susma!
Okyanustaki Rüzgar
Her insan farklı ülkelere merak duyar. Gitmek, keşfetmek ister. Yazarımız gezmeyi keşfetmeyi seven biri olarak 18 ülke görmüş ve bazı yerlerde kısa sürede olsa yaşamış biri. Başından geçen acı, tatlı olayları derlemiş ve bunları bir anı kitabında toplamış.
Yazarın ülkeleri tek başına seyhat etmesi ve her gittiği ülkelerde dostluklar kurması, çalışma imkanı bulması -bu bazı ülkelerde pekte kolay olmadı- yeri geldiği zaman hayata rest çekmesi hayatına çok güzel yön vermiş ve yaşamış. Gençliğinde güzel tecrübeler edinmiş. Her gencin okumasını isterim. Riskin her zaman kaybettirmediğini yazar sayesinde bir kere daha anlıyoruz.
Ayrıca kitapta simyacı kitabına da yer verilmesi tebessüm ettiğim noktalardan biriydi. Simyacı kitabı, Okyanustaki Rüzgar kitabını anımsatıyor.
Santiago rahipliği bırakarak kendi istediği yolda ilerleyerek hayatının yönünü değiştiriyor.
Okyanustaki Rüzgar da yazarımız önüne çıkan engellere rağmen risk alarak kaderin yönünü değştirmiş, istediği hayatı yaşamış.
“Biz, çayın yalnızlığa iyi gelen tarafını da severiz. Avuçlarken ince belli bardağı, hücrelere kadar hissettiren sıcaklığında unuttuk yalnızlığı.” - Oğuz Atay