Zehra
@1lisanihal
Puan vermedi
Hayalet Işık, Pierre Drieu La Rochelle’in, intihar eden dostu Jacques Rigaut’tan yola çıkarak kaleme aldığı kısa bir roman.
Askerlik sonrası hayata tutunamayan bir adamın, alkol ve uyuşuklukla kendini eritmesini anlatıyor.
Klinikten çıkıp eski dostlarına tutunmaya çalışsa da, aslında her şeyden biraz daha uzaklaştığı bir yolculuk bu.
Bir çöküşün sessizliği gibi.
Kitaplığımda bekleyen kitapları yavaş yavaş bitirmeye karar verdim.
Bazılarını hangi ruh hâliyle aldığımı gerçekten bilmiyorum.
Bana hitap etmeyen kitaplara denk gelmek, bir süredir okuma hevesimi törpüledi diyebilirim.
Ama biliyorum ki edebiyatta herkesin eşiği farklı; kimsenin kalbini kırmak, emeği değersizleştirmek istemem.
Yine de Hayalet Işık’ı nasıl ve ne zaman aldığımı hâlâ anlamış değilim.
Okumuş olmak, en azından içeriğine vakıf olmak açısından bir kazanım.
Umarım yolumuz, bizi daha çok anlatan, içimize dokunan kitaplarla kesişir.
Puan vermedi·288 syf.·
2025 22. kitabı
Merhaba kitap dostları,
Uzun zamandır bitirmeye çalıştığım kitabı nihayet dün gece tamamlayabildim.
Böylesine değerli bir eserin, böylesine zor günlere denk gelmesi içimde buruk bir iz bıraktı.
İstanbul’da yaşanan deprem tam da kitabın ortalarında yakaladı beni.
Okuma sürecim ister istemez bölündü, ağırlaştı…
Ama sonunda bu güzel hikâyeye veda edebildim.
Başlangıçta yalnızca eğlenceli bir bilimkurgu gibi görünse de, satır aralarında insanlığın yüzleşmekten kaçtığı büyük gerçeklerle dolu bir hikâye saklıyor.
İlk keşif, ardından gelen hayranlık, kullanma, sömürme ve sonunda kendi yarattığı tehditle karşı karşıya kalan bir insanlık portresi çiziyor Karel Čapek.
Semenderler üzerinden anlatılan bu hikâye aslında doğayla, hayvanlarla, hatta birbirimizle kurduğumuz ilişkilerin acımasız bir yansıması gibi.
Kitabın ilerleyen bölümlerinde politikadan ekonomiye, kültürden bilime uzanan çok katmanlı bir hiciv var.
Öyle ustaca örülmüş ki, kimi zaman bir gazeteci gibi belgeler sunuyor, kimi zaman bir bilim insanı gibi soğukkanlı kalıyor ama her zaman alt metinde zekice bir mizahı elden bırakmıyor.
Belki kötü bir zamana denk geldiği için duygularımı tam olarak ifade edememiş olabilirim; ama tüm kalbimle tavsiye edebilirim bu kitabı. Hicivlerle dolu, aynı zamanda insanın sinir uçlarına dokunan bir anlatımı var.
Naçizane tavsiyemdir.
Sevgiler…
Puan vermedi·251 syf.·
2025 21. kitabı
Amerikalı bir kadın doktor, Avustralya’da geleneksel Aborjin halkının özel bir davetini kabul eder. Tüm konforunu, alışkanlıklarını ve modern dünyanın güvenli alanlarını geride bırakır.
Ve çıplak ayakla, ilkel koşullarda yaşayan bu kabileyle birlikte yaklaşık 3-4 ay sürecek zorlu bir çöl yolculuğuna çıkar.
Bu yolculuk sadece fiziksel değil, aynı zamanda ruhsal bir dönüşümün kapısını aralar.
Sadeliğin, doğayla uyumun ve içsel bilgelik arayışının izinde geçen bu deneyim, doktorun sahiplik, zaman, ego ve anlam kavramlarını sorgulamasına neden olur.
Ben böyle bir hayata gerçekten dayanabilir miydim bilmiyorum.
Bir yanım bu sade yaşamın huzuruna kapıldı, diğer yanım konfor alışkanlıklarını elden bırakmakta tereddüt etti.
O yüzden bu kitap, bana bir yaşam tarzından çok bir bakış açısı sundu.
Daha azla yetinmek, fazlalıkları sorgulamak, an’da kalmak…
Belki hiçbirini tam olarak hayata geçiremeyeceğiz ama şunu fark ettim:
Kendimi değil, alışkanlıklarımı sorguluyorum. Doğduğun kültürün ve yaşam biçiminin dışına çıkmak, öyle birkaç aylık bir deneyimle kökten değiştirilemez.
İlkel bir yaşam süren biri modern dünyaya girse nasıl yabancılık çekerse, biz de o sadeliğe kalıcı olarak uyum sağlamakta zorlanırız.
Ve modern insan gerçekten böyle bir yaşantıya neden özensin ki?
Evet, fazlalıklarımız bizi yoruyor ama o fazlalıkların konforunu da çoktan içselleştirmiş durumdayız.
Kitap ilkel yaşamı yüceltmiyor belki, ama sadeleşmenin içimizde bıraktığı boşluğa bir ışık tutuyor.
Ve bazen ne kadar “çok”la yaşadığımızı fark etmek bile bir uyanış olabiliyor.
