betty.d
@1okurzede
zaman az, kitap çok...
Şu anda okuduğu kitap
Yunus peygamber balığın karnına girdiği andan itibaren sözlerinde insanlara asla yer vermedi. "Ey Rabbim bana inanmadılar, o sebeple oradan ayrıldım bunda onların da suçu var." demedi. Sadece yana yakıla, "Ben zalimlerden oldum." dedi ve kendinden başkasından şikayet etmedi.
Yunus Peygamberin nasıl ilahi yardıma ulaşarak kurtulduğunu anlayabilmek için "ne yaptığına" bakarken yaptığı o şey ile ne yapmayı reddettiğini de görmeliyiz. "Ben zalimlerden oldum."derken aslında bunun tam zıttı olan kendini bırakıp başkasına bakma hatasına düşmemiş oluyordu. Yani başkalarının hatalarını didik didik edip rahatlamaktan, yaşaması gereken içsel süreci diğerlerini düşünerek harcamaktan, insanları suçlayıp çıkarması gereken dersleri kaçırmaktan uzak duruyordu.
Hatanın bir kazanca dönüşmesi ancak Yunus peygamberin adımlarını takip etmek de mümkündür.
Varoluşsal anlamı bulmaya çalışırken düştüğümüz bunalımdan hakikate tutunup çıkmak yerine bizi avutacak şeylerin kucağına koşarız.
Çoğu zaman bir işi düşünüyor olmamız,sürekli karşımıza çıkıp hayatımızın etrafında dönmeye başlaması ve hayallerimizi süslemesi aslında o işin zaten nasibimiz olduğu anlamına gelir. Bizden istenen sadece bir adımdır,gerisi çorap söküğü gibi gelecektir.