Ayşe
@1serendipce
385 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
“ -Hayalin ne zaman gerçekleşeceğini soruyorsunuz. Gerçekleşmesine gerçekleşecek, ama önce insan için yalnızlık devrinin sona ermesi gerekiyor.
-Ne yalnızlığı?
-Her yerde, hele yüzyılımızda alıp yürüyen yalnızlığı kastediyorum. Ancak henüz vadedi yetmedi bunun. Zamanımızda herkes kütleden sivrilerek bireysel bir hayat yaşamanın peşinde… Oysa kişliliğini belirtmek için kendini geliştirmeye çalışan insan, bu çabalamanın sonunda ruhsal bir yalnızlığa düşer. Böylece dolgun, dört başı mamur bir hayat yerine manevi bir intiharla yüz yüze gelir.”
Sayfa 405
Reklam
“İnsanların içinde taşıdıkları kendi günahlarından başka herkes ve her şey için de sorumlu oldukları inancınız doğrudur.”
Sayfa 404
“Bulantı verici bir can sıkıntısı, ama ne istediğimi bir türlü bilemiyorum. Hiç düşünmesem daha iyi…”
Sayfa 354
“Eskiden de sık sık canının sıkıldığı olurdu. Bu sıkıntısının yüreğine o anda düşmesinin tuhaf yanı yoktu; ne de olsa ertesi gün, onu burada tutan bütün bağlarını kopararak yolunu değiştirmeye, yani hiç bilmediği bir aleme girmeye hazırlanıyordu. Tekrar, önceleri olduğu gibi, yeni umutlar besleyecek, hayattan çok pek çok şey bekleyecekti; ama ne beklediğini, neler istediğini bir türlü bilemeyecekti.”
Sayfa 353
“Taze bahar yapraklarını sevecek halim olursa yalnız seni hatırlayarak seveceğim onları. Senin bir yanda olduğunu bilmek bana yeter. Yaşama isteğimi kaybetmeyeceğim.”
Sayfa 352
Reklam