“O günler en iyisiydi ya da en kötüsüydü, akıl çağıydı ve aptallık çağıydı, inançlar zamanıydı ve inançsızlıklar zamanıydı. Işık mevsimiydi ve karanlık mevsimiydi, umut baharıydı ve umutsuzluk kışıydı; yaşayabilmek için her şey vardı önümüzde ve yaşayabilmek için hiçbir şey yoktu önümüzde.”
“Ah! Erkeklerin sevgisine inanmak! Onların sadakatine aldanmak! Ne büyük kabahat! Ah zavallı biz kadınlar! Biz evlendiğiniz vakit zannederiz ki, bir koca, bir eş alıyoruz. Halbuki erkekler biz o gözle bakmıyorlar.”