Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Lütfen, Anne ve Baba…
Benim ellerim küçük. Sütümü isteyerek dökmüyorum.
Benim bacaklarım kısa, lütfen yavaşlayın ki yetişebileyim.
Parlak ve güzel bir şeye dokunduğum zaman ellerime vurmayın. Anlamıyorum.
Lütfen sizinle konuşurken bana bakın. Böylece gerçekten dinlediğinizi anlıyorum.
Benim duygularım hassas, bütün gün beni azarlayıp durmayın. Kendimi aptal gibi hissetmeden hatalar yapmama izin verin.
Düzelttiğim yatağın veya çizdiğim resmin mükemmel olmasını beklemeyin. Denediğim icin sevin beni sadece.
Unutmayın , ben bir çocuğum, küçük bir yetişkin değilim. Bazen söylediklerinizi anlamıyorum.
Sizi o kadar çok seviyorum ki… Lütfen beni, sadece yapabildiğim şeyler icin degil, kendim olduğum icin sevin.
İstemediginiz şartlar etrafında boşa harcanan, olumsuz enerji yaratmaktan ziyade düşüncelerinizi ve dilinizi istediğiniz seye odaklanmış halde tutmak çok önemlidir.
Koruma ve çocuğun ihtiyaçlarına saygı göstermek aslında her şeyden önce gelmeli degil mi? Oysa yaşadığımız dünya, haklardan ve saygıdan yoksun büyüyen, büyüdükten sonra da bu saygıyı görmek icin siddete başvurmaktan (santaj, tehdit ve silahlarla) geri durmayan insanlarla dolu.