Zeynep Sarıaydın
@1zeys
66 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Hiçlik duygusu. Benliğimizin ve dış dünyanın silikleşip önemsizleştiği zamanlar. Bir odada sakince oturabilmenin saadeti.
Sayfa 268
Zaman tarafından kovalanmadan ve zamanı kovalamadan, "yekpare geniş bir anın, parçalanmaz akışında kaybolabilmek. Yaşadığımız çağda bunu gerçekleştirebilmek çok zor zira sürekli bizi meşgul edecek uyaranların peşinde koşuyoruz. Daha çok uyarana alıştığımızda, daha da fazlasını istiyor ve adeta uyaran açlığından can çekişiyoruz. Dijital dünya yalnızlık ve can sıkıntısı için imdada yetişiyor. Beynimizi "uyaran bombardımanı"na tuttuğumuzda usulca, sükûnetle yapılması gereken işler, günübirlik ritüeller sıkıcı hale gelebiliyor. Ne de olsa hayat, ekran imgelerinin hızında akmıyor. Bundan olsa gerek, günümüz gençleri video veya dizi konuşmalarını hızlandırarak dinlemeyi seviyor.
Sayfa 269
Bir oy, bir vergi numarası, nüfus kütüğünde bir sayı değilim. Bir insanım ben, hayatımın bir anlamı var. Ben içinde olduğum için, tarihin ve coğrafyanın, sistemlerin ve normların bir anlamı var.
Sayfa 153
Dünya bize sonsuzluk için yurt kılınmadı; bu köprüye ev kurulmaz biliyoruz.
Sayfa 100
Yaralandığımızda fark ederiz ki biz incinebilir varlıklarız ve dünya hiç de tekin bir yer değil.
Sayfa 96