Yozlaşmış Çağda Muhammedî Kız Olabilmek
"Lüksün, şatafatın, 'ne derler acaba?' ların yeri yoktu onların dünyasında. Onlar, gaflet bataklığında yüzen bir toplumda imanın hakikatine erme şerefine nail olabilmiş gençlerdi. Bu ümmetin müstakbel anneleriydiler. Kalellâh ve Kâle Resûlüllah'tan aldıkları şuuru aktaracaklardı yetiştirecekleri nesillere. Milyonlar, batılı karakterlerin peşinde koşup onlara hayranlık beslerken, onların gözü peygamber terbiyesinde büyümüş Hz. Fatıma'daydı...
Milyonların gönül dünyalarını Paris süslerken, onların kalbi Medine'de atıyordu daima...
"Beni görmeyip de bana iman eden kardeşlerimi özledim" hadisiyle bir nebze su döküyorlardı gönüllerindeki yangına...
Rahleleri üzerindeki hadis-i şerif kitaplarında okudukları sözlerin sahibiyle buluşacakları günü bekliyorlardı büyük bir iştiyakla..."
Sayfa 58
Reklam
"Çare Allah (c.c) ve Rasûlü'nün (sav) kelamlarından gayrısına itibar etmemektir. Kıyamete doğru sürüklenen ve her gelen günün öncekinden daha kötü olacağı bildirilen bu dünya da vazifemiz kendimizi ve ehlimizi korumaktır."
"Bilimin (!) önümüze koyduğu her ilaca/kimyasala kobaymışçasına atlarsak, teknolojinin fıtratımıza uymayan yeniliklerine bedenimizi ve bilinçaltımızı kullandırırsak, Rabbimizin lanetlediği ve kitabımıza uymayan beşerî kanunlara tepki vermez ve umursamazsak kademe kademe ilerler ve en sonunda "anormal olanı, normalmiş" gibi algılamaya başlarız.."
"Erkeğe "kavvam" kadına "tarla" buyurarak iki kuluna da mevzi belirlemiştir. Bu sebeple kadın eve dönmelidir. Kadın tarla olmalıdır. Kadın kendi ekmeğini, sirkesini, yoğurdunu yapmalıdır. Kadın evladını, kocasını, neslini ve Ümmet-i Muhammed'i kurtarmalıdır. Bir eli ile beşiği, bir eli ile dünyayı sallamalıdır."
"İslâm'ın hududlarını aşıp, kafamıza göre yaşayıp sonra sorunsuz bir beden ya da hayat nasıl bekleyebiliriz ki? Sahabe yiyecek hiçbir şeyi yokken dahi dikkat edip önüne geleni yemedi, -ki "zaruret" deyip yiyebilirdi de-. Eskiler böyle kazandı, bizler böyle kaybettik."
Reklam