yalnızım. insanların çoğu evlerine girdiler. biten bir pazarın ağızlarında bıraktığı tatla, daha şimdiden bir sonraki pazarı düşünüyorlar. benim içinse ne pazar var, ne de pazartesi. karanlıklar içinde birbirini iteleyen günler ve bir de bunun gibi şimşekler var. değişen hiçbir şey yok, ama yine de her şey başka biçimde varolup gidiyor. anlatamam. yazamam. bulantıya benziyor. ama aynı zamanda onun tam tersi.