Hiçbir şey öğrenmemişse sabırlı olmasını öğrenmişti ağbisinden. Düşündüklerini çok zorunlu olmadıkça açıklamamayı, herkesten sonra konuşmayı, kısa konuşmayı huy edinmişti. Sabırlı olmanın özenti bir seçim değil, bir zorunluluk olduğunu öğrenmişti. Bir tür yaşamak sorunu.
Beklemek gerek. Yıllarca cezaevlerinde yatıp umutla bekleyenler gibi. Bütün ülke kocaman bir cezaevi! Birisi etmişti bu sözü, kimdi? Nazım'ın hapisten çıkması sırasındaydı... Demek bizden başkaları için de cezaevi bu ülke... Kimler için? Kimin için değil ki? Çok küçük bir azınlığı çıkardın mı geri kalan herkes için cezaevi. Yalnız kimileri bilincinde, kimileri değil. Acı çektiğinin bile bilincinde değil kimileri! Acı çektiğini belli etmeden yaşamasını bilmek gerek?
Pis yaşantı içinde çırpınıp giden insancıklar... Ayrı yanlarından çok ortak yanları var; önemlisi de o... Kendilerini ayrı sanırlar hepsi de! Üstün sanırlar!... Önemli değiller onun için!...