Baba'nın bir sözü geldi aklına: "Taşları sürekli dönen bir değirmendir kafa dediğin, ya evlat, arasına bir şey koymadın mı kendi kendini öğütür, sakatlanır. Ya evlat!"
Böyleyiz işte... Ne yapalım böyle olmayalım da!... Değişeceğiz; yasa bu... Ne şiirler yazdık, ne söylevler çektik bir zamanlar. Değişmeyen tek şey değişmektir de bu ülke niye değişmez? Öööööyle durur! Değişmedi mi? Daha ne olsun? Değişti işte!... Öfff, çileden çıkıyor adam... En iyisi düşünmemek!... Kötü toprağa düşmüşüz bir kez. Başka ülkedekiler bizden daha mı güçlü sanki?... Bu ülke... Başlama yine...
Uzandı, raftan bir kitap aldı. Yararı olur böyle durumlarda. Bir şeyler okursun. Dalar gidersin. Her şeyi unutursun çoğu kez. "Sadece okumaya yarıyorsa kitaptan iyi afyon yok!..." Saip derdi ama, en çok da kendi okurdu hergele. Başka ne işe yarasın kitap?...