“Lütfen sende bırakma beni, lütfen izin verme yüce söğütün seni benden ayırmasına.”
“Söz veriyorum asla bırakmayacağım seni. Bir daha böyle bir acı yaşamayacaksın. Söz veriyorum lirayen.”
Başımı sallamakla yetindim Talya tutamayacağı sözler vermezdi. Değil mi ?
Vermez değil mi ?
Eylül❀
Babamın sesi kalın ama bir o kadar da kibar. Her “tekrar okur musun?” dediğimde bir kere bile ne “hayır” dediğini işittim ne de kafa salladığını gördüm. Tekrar ve tekrar okudu. Bıkıyor muydu yoksa o da mı keyif alıyordu asla bilemedim. Babam son kısmı okurken bende mırıldanarak tekrar ederdim. Zaman durmuş, dünya susmuştu. Yükselen alevlere karışmıştı ölenlerin son nefesi.
Eylül❀
Göndermeye Bayıldımm
Babasına çok üzüldüm. 🥺