İrem Su Sayılır
@2011_78
34 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Aşk bitmek zorundaydı. O kadardı işte. Herkes bu gerçeği bildiği halde âşık olmayı sürdürüyordu.
Galiba hayat da benzerdi. Hepimiz bir gün bitmesi gerektiğini biliyor ama sonsuza dek yaşayacakmış gibi davranmaya devam ediyorduk. Aşk gibi hayatta güzeldi çünkü bitmesi gerekiyordu.
Reklam
Her gün zırh giyiyormuşsun gibi hissettiğim oluyor mu hiç? İnsanlar sana baktığında gördükleri tek şeyin kendini özenle sardığın parlak çelik olduğunu? Sende görmek istediklerini görüyorlar; kendi yüzlerinin eğri büğrü yansımasını yada gökyüzünün bir parçasını yada binalar arasına düşmüş bir gölgeyi. Yaptığın bütün hataları, bütün başarısızlıklarını, onları üzdüğün yada hayal kırıklığına uğrattığın tüm zamanları.
Sanki onların gözünde bunlardan başka bir şey olamazmışsın gibi.
Böyle bir şeyi nasıl değiştirirsin? Suçluluk duymadan hayatını nasıl kendi hayatın yapabilirsin?
“Yalan söylerken gözlerini kıstığını söyleyen oldu mu hiç?”
“Hayır ama bunun tek sebebi kimsenin bana senin kadar çok bakmaması, Winnow.
“Sadece bir aptal yerde sürünüyor diye bir yılanı ezmeye kalkar.” diye mırıldandı Hodbin.
“Yanlış yılana denk gelirsen sokulman kaçınılmazdır.”
Lunu’yu özlüyordu. Kardeşi burada yanında olmalı, tatlı şarabın etkisiyle onunla dans etmeliydi. Bu en başından beri Lunu’nun hayaliydi.
Ama bir hayali kurmuş olmanız onu sizin yapmazdı.
Önemli olan o hayal için ne kadar ileri gidebilmeyi göze alacağınızdı.
Reklam