Biz sadəcə danışmırdıq, biz gözəl danışırdıq, ya da ən azı gözəl danışmağa çalışırdıq. Əgər dialoqlar düşüncələrin görüşüdürsə, onda bizim düşüncələrimiz rəqs gecəsində görüşmüşdülər və yüngül valsın qanadlarında fırlanırdılar.
-Villi, bilirəm ki, mən yatanda sən mənə tamaşa edirsən.
-Nəyə görə belə düşünürsən? Axı sən yatmış olursan.
-Mən oyananda üzümdə baxışlarının izi qalır.