"İçimde hem bir çocuk ağlıyor, hem de yaşlı bir kadın her şeye gülüyordu."
sayfa 250-260
"yeryüzünde her şey iyiyle kötü arasındaki mücadeleden ibarettir. İnsana düşen bu ikisi arasında kendi safını seçmektir."
"...Çünkü sevdim ve ben kalbiyle yaşayanlar zümresindenim." diyor yazar. 'Kalbiyle yaşayanlar zümresinden olmak' zorlu bir hayat gerektirir.
Muhâtabımı çoban da olsa fukara da olsa ciddiye alırım, hâkir görmem. Dünyanın hakikatlerini Yaradan kime emanet etmiş, nereden bileceğiz? Her geceyi Kadir bil, her geleni Hızır bil diye boşuna söylememişler.