Çaresizlik bazen insana insan olduğunu hatırlatıyor, içinde bulunduğu hakikatler karşısında ne kadar güçsüz, ölümlü ve de zayıf olduğunu…
Doğada bir ağaç, bir kuş gibi, yalnızca var olmakla değerli olduğun duygusunu senden kim ya da kimler esirgedi?
Reklam
Neydi seni kendine karşı bu kadar hoyrat kılan?
Başka dillere çevrilemeyen kelimeler olduğu gibi, bir türlü anlaşılamayan, başka kulaklara anlatılamayan insanlar yahut davranışlar da olamaz mı?
Mescidi, çay bahçesi ve çocuk parkı da olan bir dinlenme tesisi. Her günümüz genç gidiyorken bir süre başkalarında mola vermiyor muyuz sanki? Ağırlanıyor ve ağırlıyoruz adına yaşamak denen yol üstünde. Sonra ayrılık vakti gelip çatıyor. Hüzün adlı ağacın yaprakları bir bir düşüyor.
Bazı susuşlarda, dalıp giden kimi bakışlarda.. Hatta kitap okurken alakalı alakasız satırlarda aklıma geliyorsun.
Reklam
Reklam