Mustafa Arda Koç

Mustafa Arda Koç
@2YitenBiri
Kibr-i Figan
Ezelden göğsümde bir sancı ki Vicdanın umarsızca uyuyor. Aynalar olmuş sitemkâr, Düşman dediğin ta karşında duruyor. İltimas gösterme zira Sandığın gibi değil onlar. İzleri yer etmiş aklına, Çalarlarsa bir gün kapını, Peşini bırakmayan gölgene Yok yere çiviler çakılı. Düşünmeli mi ki insan? Söylesene, sormalı mı? Kestiği ağacın kökündenmiş baltaları. Bre, o insan diyor ya kendine: "Bu sefil et parçasının Hayvandan da bir farkı olmalı." Canın değeri alazlanmadan bilinmez, Kendinden ödün vermeyesin. Âmâya dahi güven edilmez, Onun bile belli değildir emeli. Göklere bulansa cürmün Taşıp toprağa yağacak hederi. Kök verip hayra yoracak Elde kalanın var mı ki ederi? Unutma sakın dost denen, Bir sözüne bin anlam katsa,
Şiir
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Seni Sanmaktan
Ücra yamaçlara çıkmaktan kendimi zapt edemem. Sarıldığım şu dağlara, mavilerini dökse de tüm bulutlar beyhudedir toprağa düşen. Ne kadar yağsa boşuna, içimde denizlerin hasreti var. Akşamın içinden geçen dumanlı bir simaydı sigaramdan hafifçe süzülen. Tutulmak denen nedir ki zaten? İki kelamın yok mu görünüre göz deviren? Cevap vermek gerekirse şahsen, suçu kalkıp yabana atmayasın; bilakis zatındır yaraları deşen. Farkında değil misin, gönülçelen? Büyüdükçe büyür bu sarmaşık, çözebileceğimden de karmaşık. Yine de ben değilim boy veren, göğsümdeki fazlaşıyla sırnaşık. Alenen konuşursam hani, olur da tutamazsam dilimi, aldırmazsın, çok mu? Takan olmaz öyle zaten halimi.
Şiir
Korktuğuna arzu duyan, nefret ettiğine dönüşür.
Duygu ve Düşünce
Sevdiklerimin Arasından
Derince bir kesik at gövdeme, Çizen yahut ben bileyim yerini. Vakti zayi derken şu veda, İzleri silinir sapak ruhumda. Rüzgâr tersine eserken Çalınsa kulaklarıma inanacağım. Samimi ve hoş bir eda, Yükünü bırakır bulutlar, Akar sîretinin çatlaklarına. Fırtınaya galip gelen, Kendinden büyükçeymiş gölgesi. Nankörlüğü sindiremiyormuş, Tam ortadan çatırdamış gövdesi. Savrulmuş yaprakları dört bir yana, Kimine göre yarasından Kesik küçük belki ama Bu yarayı açan Sevdiklerimin arasından. Mustafa Arda Koç⚖️
Şiir
Af İstemem
Tırnaklarımda bulutlar geziniyor, Yarım kalmış gibi kaderim. Bana bir amaç ver; Yanmaktan bitap hâlde bedenim. Göğsüm hasret çeker. Tanımalı gerçek olanı. Yanılmaktan bıkamazdım Yine isteyecektim kanmayı. Ya canavar isterse kavgayı, Öyleyse arzularım can yakmayı. Bile isteye var mı İsteyen var mı fenâ olmayı? Cezasız tek bir günah olsaydı şayet, Uğruna tükenilecek nedenim. Eksik mi kılındım yoksa? O yüzden midir biçareyim? Yeter bana yabancı gelen, Can kafesimden sürgün veren… Bu zifiri çehre kimin? Gözlerinin rengi olmayan, Yüreğime doğruyu sokmayan… Bu zifiri çehre kimin? Kendimden geçemiyorum diyorum, Benlerden geçiyorum. Savunmaya kalkışsam şahsımı,
Şiir